Nitzavim “ Heden
Staat gij”/ VaYelech (En Hij ging )
Deuteronomy 29:9–31:30 /
Isaiah 61:10–63:9
Hosea 14:2-10
2Kings 16-18
Beginnen ter harte nemen
Door de jaren heen zegden veel mensen dat ze tijdens de Bijbelse tijden
hadden willen leven. Ze stellen zich voor hoe het zou geweest zijn om
tijdens de tijd van Jeremia, Jesaja of een van de andere profeten te
leven. Ze denken over hoe opwindend het zou geweest zijn om de woorden
van Johannes uit eerste hand te horen, slechts dagen nadat hij het visioen
gezien had.
Als jij iemand was die ooit zo dacht, wil ik je aanmoedigen om in overweging
te nemen dat wij momenteel in nog een grotere tijd leven. Niet alleen
lezen wij vandaag deze opwindende profetieën, maar we beleven ze
ook. Wij zijn werkelijk getuige van de tijd die de profeten verlangden
te zien.
Mozes zelf sprak in deze Torah portie één van deze profetieën
uit. Mozes had al verklaard dat hij niet enkel tot de mensen die daar
die dag verzameld waren sprak, maar tot de menigten die daar niet waren.
Hij sprak tot een generatie die nog moest komen. Toen hij de woorden
van Deuteronomium 30:1-6 uitsprak, richtte hij zich niet tot de mensen
die hij met zijn natuurlijke ogen zag, maar tot een volk dat hij alleen
met zijn geest kon zien. Hij sprak tot u en tot mij!
In vers 1 zegt hij “ wanneer gij dit ter harte neemt.” Neem
eens een moment om de laatste paar jaar van je leven aan je voorbij
te laten gaan. Was er een tijd waarvan je kan zeggen dat je gewoon de
woorden van de Torah “ter harte nam?” “Zijn ze voor
ons vandaag? “Hebben ze enige betekenis in mijn leven?”-
“ Zijn ze werkelijk afgeschaft?” “ Werd ik verkeerd
onderwezen?”
Als dit de vragen zijn die jij gesteld hebt, dan worden de woorden van
Mozes in jouw huidig leven letterlijk vervuld.
Het is soms moeilijk voor te stellen dat onze levens echt schriftvervulling
zijn. Het is een feit dat het leven de meeste dagen zo, wel, zo dagelijks
lijkt. We staan op en doen dag na dag onze normale routines. De weken
en de maanden gaan aan zulk een ongelooflijk tempo voorbij dat we een
leven leiden van profetie en nooit echt de tijd nemen om stil te staan
bij wat ons overkomt. We denken slechts dat we gewoon ons leven leiden,
terwijl in feite in elke nieuwe dag van ons leven de bladzijden van
de Schrift beleefd worden. Telkens we naar het nieuws kijken zien we
de schrift voor onze ogen tot leven komen.
Elke keer dat jij en ik een vers van de Torah lezen, er iets nieuws
in vinden en zoeken dat vers in ons leven en levenswijze toe te passen,
vervullen we de woorden van de Schrift.
Ieder van ons is midden in het “ ter harte nemen” en onze
handelingen drijven ons ertoe een volk te worden dat teruggebracht wordt
naar onze Schepper en naar de instructies die Hij voor ons leven gegeven
heeft.Te midden van dat herstel beginnen onze geesten te hunkeren naar
de volle belofte om hersteld te worden naar ons thuisland, Israël.
Binnen enkel korte dagen gaan we de Herfstfeesten in. We zullen beginnen
met
Yom Teruah en gaan verder naar Yom Kippur en Sukkot. Dit zijn dagen
waarin we geroepen zijn om na te denken over ons leven dat was, ons
leven dat is, en ons leven dat moet komen. Laat niet toe dat de drukte
van deze tijd maakt dat je het punt van deze dagen mist. Deze feesten
moeten tijden zijn die we moeten apart zetten van de normale zorgen
van het leven en ons focussen op Hem. We moeten ons focussen op Zijn
roep voor ons leven, op de dag dat Hij ons ons tot leven riep. We moeten
YHWH vragen om onze vaten te reinigen en ons voor te bereiden op de
volgende stappen op ons pad.
De Herfstfeesten zijn een mengeling van zowel persoonlijke als gemeenschappelijke
tijd. Als het enigszins mogelijk is probeer dan beide kanten ten volle
te beleven. Neem tijd om niet alleen te beginnen met nadenken, maar
om verder te gaan met denken aan de plaats waartoe hij je in Zijn familie
geroepen heeft. Weet dat Hij ieder van ons hier voor een specifieke
tijd en voor een specifiek doel heeft geplaatst. Neem de tijd om dit
goed door te denken en je zult ontdekken dat er werkelijk geen geweldigere
tijd is om in te leven dan nu. Wij lezen niet alleen over profetie die
moet komen, maar leven die profetie uit met elke ademtocht.